معمولا پارچه های عقب مانده شعله ای که ما تصور می کنیم، در تصور همه افراد نیست. در واقع، پارچه عقب انداز شعله ای واقعا مستقیما در آتش نیست، اما بلافاصله پس از خروج از شعله خاموش می شود. استاندارد های بازدارنده شعله مانند EN470-1، EN531، EN532، NFPA2112، NFPA70E مورد استفاده برای استاندارد آزمون وجود دارد.
پارچه بازدارنده شعله به دو نوع تقسیم می شود: ذاتی شعله عقب انداز و شعله عقب ماندگی از لحاظ درمان. بازدارنده ی شعله ی اتمسفری به یک بار انعطاف پذیر و مقاوم در برابر شعله تقسیم می شود.
به طور انعطاف پذیر شعله، همچنین به عنوان پارچه دائمی شعله عقب انداز شناخته شده است. این کار در مرحله اول تمام فرآیند بافندگی انجام می شود. این عمدتا از فیبر شعله ای مقاوم است که به یک پارچه متصل شده است و اثر مهاری آن شعله دائمی است. به طور کلی می توان آن را تا شستشو بیش از 50 بار حفظ شود. معمولا در پارچه های لباس استفاده می شود.
پارچه های تحت درمان با شعله عقب ماندگار پارچه های معمولی هستند که با رقیق کردن و به پایان رساندن آنها با بازدارنده های شعله درمان شده اند. بزرگترین عیب این است که اثر بازدارنده شعله ناپدید می شود و یا پس از شستشو به طور قابل توجهی کاهش می یابد. معمولا، ما در بعضی موارد با استفاده از زمان های شستشوی آن، آن را استفاده می کنیم. مانند پرده هتل
